[Uitgespeeld] Pure (PS3)

Na al dat schietgeweld en zwaardgeweld vond ik het wel eens tijd voor een ander genre. Daarbij kwam ik bij een arcaderacer terecht en ook hiervan moet ik zeggen dat het me niet tegenviel!

Pure is een echte arcaderacer, wat wil zeggen dat onrealisme tijdens het racen de boventoon voert. Erg vergelijkbaar met de MotorStorm reeks, omdat je bij Pure met quads moet racen. In tegenstelling met MotorStorm is de quad dan weer de enige keuze die je hebt qua voertuigen. Maar dat is natuurlijk niet het enige verschil…

Pure begint met een korte tutorial, waarna je een eigen character (allemaal typetjes) kunt kiezen, dus kies degene die het beste bij je past. Daarna komt het bouwen van een eigen quad aan bod. Hierbij kun je naast performance parts ook show parts kiezen en de quad in geheel eigen stijl vormgeven (wat leuk is voor online races). Daarna gaan we racen.

Het racen in Pure draait om drie dingen: de weg kennen, slim boosten en stunten! Net als bij MotorStorm kent elke track meerdere routes en is het aan jou om uit te vogelen waar je de meeste snelheid kunt halen, de meeste jumps zijn (kom ik zo op terug), een shortcut is, kortom: welke het snelste is.

Boosten doe je met het vierkantje, maar kun je niet zomaar. Boost moet je namelijk verdienen door stunts succesvol uit te voeren. Dit doe je door bij een jump de knoppen kruisje, rondje of driehoekje in te drukken in combinatie met een richting van de analoog stick. Aan het begin van een race kan je alleen basic tricks (kruisje) uitvoeren. Naarmate je er een aantal goed hebt uitgevoerd kun je intermediate tricks (rondje), expert tricks (driehoekje) en uiteindelijk special tricks (L1+R1) uitvoeren. Uiteraard worden de tricks steeds moeilijker en heb je steeds meer air nodig om je quad weer met vier wielen op de grond te krijgen.

Pure biedt drie verschillende racetypes. Naast de normale race kun je spelen in sprint en in freestyle. In sprint staat snelheid centraal. De circuits zijn erg kort, er zijn vrijwel geen jumps en na vijf rondes is het al afgelopen. In freestyle ligt de focus dan weer op stunts. Je moet zoveel mogelijk stunts combineren, waar je punten en brandstof voor krijgt. Verspreid over het parcours liggen ook pick-ups, zoals 2X en meer brandstof. Je ligt uit de race als je brandstof op is en wanneer je dan de meeste punten hebt, heb je gewonnen.

Grafisch ziet Pure er echt top uit. Levendige kleuren, maar daarnaast toch realistisch. Geluid is niets op aan te merken, op de muziek na. Deze bestaat namelijk uit een mix tussen rock en drum ‘n bass (twee van mijn favoriete genres). Dit houdt dus zelfs in het menu de vaart er goed in!

Ik moet wel zeggen dat ik Pure in het begin erg moeilijk vond. Dit bleek te komen door het feit dat ik mijn quads niet had geoptimaliseerd voor elk racetype. Soms deed ik dan wel 20-30 keer om een race te winnen. Toen ik eenmaal wel goede quads had gebouwd, ging het een stuk beter. Toch een beetje jammer dat er zoveel nadruk wordt gelegd in het tunen van een quad. Dit past namelijk minder bij een arcaderacer. Maar goed, klein minpuntje.

Pure is een erg goede racer. Een underdog onder de PS3 games, maar toch goed gewaardeerd, waaronder door mij. Het spel kostte me maar liefst 14 euro, maar het dubbele was het spel ook wel waard. Een aanrader dus!

[Uitgespeeld] Resistance Retribution (PSP)

Op zich speel ik niet zo heel veel op de PSP, maar zo nu en dan schiet er eens een topgame tussendoor. En dit is er eentje van…

Resistance Retribution is een spin-off van de populaire serie voor de PlayStation 3. Er zijn echter wel grote verschillen aan te tonen. Zo speel je niet met Nathan Hale, de hoofdpersonage van Resistance: Fall of Man en Resistance 2, maar met James Grayson. Tevens is het speltype een third person shooter, waar de PS3 versies first person waren. Naast deze aspecten is de gameplay vrijwel hetzelfde en ook de sfeer gelukkig intact gebleven.

Eerst even een korte introductie in de wereld van Resistance. De serie speelt zich af in een alternatief verleden. Nog voordat de Tweede Wereldoorlog uit kon breken werd de wereld overmand door een buitenaards ras dat de mensheid infecteerde en tot één van hen maakte. Al snel veroveren de Chimera, zoals het ras heet, vrijwel het hele vaste land van Europa en uiteindelijk in Resistance: Fall of Man ook het Verenigd Koninkrijk. In de deel 2 begin de invasie in Amerika en Resistance Retribution speelt zich precies er tussenin af.

We maken kennis met James Grayson, een soldaat in het Britse leger wat tegen de Chimera vecht. Nadat hij erachter kwam dat zijn broer was geïnfecteerd en niet meer te redden was, deed hij het enige wat hij voor hem kon doen en doodde hem. Vervolgens verlaatte hij zijn post in het leger om in zijn eentje zoveel mogelijk Chimera te vernietigen. Maar hij komt erachter dat wraak niet genoeg is om tegenstand te bieden…

De gameplay zit erg goed in elkaar. Door het missen van een tweede analoog stick, die je normaal gesproken gebruik om te mikken, is het wel even wennen. De vier facebuttons (kruisje, rondje, enz) dienen hierbij als de analoog stick. Daarbij zit er een auto-aim functie in die het gangbaar maakt. Lopen doe je moet de analoog stick en schieten met de R1-knop. Al met al goed opgelost en na een uurtje spelen ben je er al helemaal aan gewend.

Graphics zijn van topniveau. Er zijn weinig games op de PSP die dit kunnen evenaren, hoewel ik wel merk dat developers steeds meer gewend zijn aan de mogelijkheden van de PSP. Resistance ziet er in ieder geval goed uit. Verder is het spel wel een beetje aan de korte kant, maar dat is tegenwoordig normaal bij shooters. De ervaring die ze afleveren in de kleine 10 uur is erg intensief en meeslepend, wat de korte speelduur dus meteen goedmaakt.

Kortom, ik ben erg enthousiast over Resistance Retribution en hoop hier meer van te gaan zien. Intussen heb ik alle delen van Resistance al gespeel en sta vooraan de rij als het volgende deel uitkomt. Of dat Resistance 3 zal zijn of een nieuw deel voor de PSP, dat is voorlopig afwachten…

Twee nieuwe games!

Het is weer een poos geleden dat ik een nieuwe game had gekocht, maar gisteren kwamen er gelukkig weer eens twee binnen, namelijk Valkyria Chronicles en Call of Duty 4: Modern Warfare Game of the Year Edition (een hele mond vol).

Beide van deze spellen zijn voor de PlayStation 3. In de tussentijd ben ik echter ook nog verder gekomen met een game op de PSP, namelijk Resistance Retribution. Hier zal ik binnenkort mijn oordeel over vijlen. Het is echter eerst tijd om mijn nieuwe games even onder de loep te nemen:

Call of Duty 4: Modern Warfare GotY Edition

Call of Duty 4: Modern Warfare is een klassieke first-person shooter, die zich afspeelt in een fictieve oorlog. Een oorlog die vandaag de dag zou kunnen uitbreken. Dit spel stond al een tijd, meer dan een jaar, op mijn wishlist, maar tot voor kort was hij helaas niet tot een redelijke prijs gezakt. Omdat het spel “de beste shooter op de PS3″ wordt genoemd, zijn mijn verwachtingen erg hoog. Ik zal snel mijn tanden erin zetten en meteen laten weten wat ik ervan vond!

Valkyria Chronicles

Valkyria Chronicles speelt zich ook af in een oorlog, maar het is wel een totaal andere game. Het spel combineert strategie met een beetje third-person actie. Dit allemaal in een cell-shaded uiterlijk met anime-achtige figuren. Allemaal heel stijlvol en er schijnt ook nog eens een heel goed verhaal in te zitten. Ik ben alvast benieuwd, maar wanneer ik eraan ga beginnen, weet ik nog niet…

Goed, dat waren de nieuwe games voor deze keer. Ik denk dat de volgende keer met de kerstperiode zal zijn..

[Uitgespeeld] Ninja Gaiden Sigma (PS3)

Nu alweer een game uitgespeeld? Ja, ik weet het. Het zit zo: een poos geleden was ik al bezig met dit spel. Echter vond ik het spel op dat moment zo moeilijk dat ik (voor mijn eigen gemoedstoestand) hem even aan de kant had gelegd. Ik zat toen wel in het één-na-laatste level, maar dat maakte op dat moment niet uit.

Maar goed. Ninja Gaiden Sigma is, zoals de naam al zegt, een Japans vechtspel waarin je speelt als Ryu Hayabusa, een ninja. In het begin weet je nog niets over wat het verhaal is, tegen wie je vecht en heb je als enige je zwaard en wat ninjasterren. Hoewel er over het verhaal niet veel interessants te vertellen valt, is er over de gameplay genoeg te zeggen.

Qua gameplay valt Ninja Gaiden Sigma op één vlak vooral op: de moeilijkheidsgraad. De hardcore gamer (waar ik mezelf wel bij schaar) heeft in het eerste level nog niet zo veel moeite. Je springt wat, je hakt wat en werkt jezelf van het ene gebied naar de andere. Gaandeweg leer je de controls een beetje kennen en krijg je het idee dat je het snel onder de knie krijgt… Totdat je bij de eerste baas komt. Details zijn niet nodig om te zeggen dat ik aardig wat pogingen nodig had om het te kunnen laten slagen. De rest van de game was gelukkig niet continu zo moeilijk, maar het zegt wel genoeg dat ik met geen enkele andere game zo vaak Game Over voorbij heb zien komen…

Naarmate het spel vordert wordt het spel gevarieerder in omgevingen, vijanden en wapens. Je komt tijdens het spel langs een militaire basis, een demonische onderwereld, een zeppelin en grotten. Vijanden worden natuurlijk ook steeds sterker en groter. Wapens zijn er ook in alle soorten en maten: de snelle zwaarden, grote lompe zwaarden, nunchaku’s, enz. Variatie genoeg dus.

Na het uitspelen moet ik zeggen dat ik het spel wel te moeilijk vond. Op sommige momenten was het gewoon niet leuk meer en moet je echt door de zure appel heen bijten om door te kunnen gaan. Naar mijn mening breekt dat een beetje de fun af. De voldoening die uiteindelijk achterblijft is er dan wel weer eentje die even blijft hangen. Nu maar hopen dat Ninja Gaiden Sigma 2 net zo goed zal zijn, maar dan iets minder moeilijk…

[Uitgespeeld] Bioshock (PS3)

Eindelijk heb ik dan de game Bioshock voor de PlayStation 3 uitgespeeld. En ik moet zeggen dat dit toch één van de betere games is die ik afgelopen tijd heb gespeeld!

Bioshock gaat over een stad die gebouwd is op de bodem van de oceaan. Dit allemaal door de visie van Andrew Ryan, een wetenschapper. Hij wilde zonder de regels leven van een god, een vlag of een volk, dus heeft hij andere wetenschappers overgehaald om met hem een stad te bouwen: Rapture. Hier zouden de wetenschappers alle vrijheid hebben om te experimenteren en nieuwe dingen uit te vinden, wat uiteindelijk ook de ondergang werd van de stad.

Wat er precies allemaal gebeurd is, is aan jou om te ontdekken. Wanneer je per toeval in de buurt van de ingang van Rapture aan een vliegtuigongeluk ontsnapt, is dit de enige plek voor jou om te schuilen. Wat je daar aantreft is een immense stad in art-deco stijl, kil en vrijwel verlaten. VRIJWEL, want je wordt niet zo vriendelijk welkom geheten door de bewoners, die nu bestaan uit splicers (lichtelijk gemuteerde mensen), little sisters (ongevaarlijke meisjes), die weer beschermd worden door Big Daddy’s (grote metalen reuzen in onderzeepakken).

De gameplay zit goed in elkaar. Je kan je verdedigen met de gebruikelijke wapens (pistool, shotgun, enz.), maar hebt daarnaast ook nog plasmids. Één van de creaties van de wetenschappers van Rapture. Deze geven je krachten als vuur, elektriciteit, maar ook bijvoorbeeld bijen of telekinese om jezelf te verdedigen.

Het verhaal zit ook goed in elkaar en bevat regelmatig plotwendingen om het interessant te houden. Het blijft je boeien van begin tot einde. Dit gecombineerd met de goede gameplay en geweldige sfeer in het spel maken Bioshock tot één van de betere shooters die ik ooit gespeeld heb. Aan het eind wordt je nog voorgesteld aan het tweede deel (zie afbeelding hieronder). Deze komt echter pas begin volgend jaar uit. Nog even wachten dus…