Het begon met een feestje naar aanleiding van het alweer 30 jaar oud worden van mijn zus (gefeliciteerd btw!). Wonende in Haarlem wilde ze dit met familie en vrienden vieren in een zaaltje, wat de Kleine Gouverneur werd. Omdat er al het een en ander was gebeurd met parkeergarages in Haarlem, werden we door haar verwezen naar een relatief onbekende kleine garage dichtbij de binnenstad. En daar begon de ellende.

Aankomst bij de garage

Aankomende bij de Ridderstraat 32, waar de parkeergarage zich bevond, was het al meteen zoeken naar de ingang. Deze bleek zich om het hoekje in een doodlopend straatje te bevinden, wat niet was aangegeven. Afijn, kan gebeuren. Betaling was alleen mogelijk met de chipknip (wie verzint dat in hemelsnaam?!), dus de beheerder zal wel uit Nijmegen komen. Goed, daar waren we op voorbereid, dus reden we met een volgeladen chipknip de garage binnen.

Voor ons reed een andere auto naar binnen (bleek later een broer van m’n zwager te zijn), maar hij had problemen met het openen van de slagboom. Dit moest gebeuren door de chipknip in te voeren, maar de pas werd niet geaccepteerd. Na drie verschillende passen geprobeerd te hebben, kwamen we tot de conclusie dat het niet aan ons lag en belde hij de meldkamer. Na twee belletjes en ruim 20 minuten gewacht te hebben werd uiteindelijk de boom op afstand geopend en konden we naar binnen. Het bleek om een storing te gaan in de systemen.

We vroegen ons wel af hoe we dat gingen doen met de betaling, omdat de chipknip werd gebruikt om de tijd bij te houden. Maar goed, dat was latere zorg. We waren intussen al ruim een half uur te laat dus gingen snel naar het feest, niet wetende wat ons later die avond te wachten stond.

Ontsnapping uit de parkeergarage

Na een zeer geslaagd feest vertrokken we na een uur of negen weer naar de parkeergarage. We hadden intussen al gehoord van de broer van mijn zwager, die al een uur eerder was vertrokken, dat de parkeergarage verlaten niet erg soepel verliep. We waren dus al een beetje voorbereid op een stroeve afhandeling.

[21.25] Aankomende bij de garage ging het naar verwachting al snel mis. We hadden immers niet “ingecheckt” met onze chipknip, dus werd de kaart niet herkend. Na een belletje met de meldkamer en uitleg dat het met de storing van die middag te maken had, werd ons toegezegd dat de slagboom werd geopend. Hoopvol reed ik alvast naar de slagboom, maar er gebeurde niets.

[21.32] Lang genoeg gewacht, dus wederom gebeld. We kregen iemand anders aan de lijn die maar weinig begrip toonde. Hij gaf aan dat er iemand onderweg was, maar kon niet zeggen hoe lang het ging duren. “Dus moeten we maar wachten” vroeg ik, waarop er als enige antwoord kwam: “Tenzij u een andere oplossing heeft?”… … grr…

[22.04] Ruim een half uur later nog steeds geen beweging in de slagboom, noch iemand die ons komt helpen. Dus dan maar weer bellen. Nu kregen we een verbaasde reactie, omdat “de surveillant al na 20 minuten er had moeten zijn”. Er werd meteen weer contact gezocht met de surveillant.

[22.10] Surveillant komt eindelijk aankakken. Bleek dat hij niet naar binnen kon met zijn pas en per toeval naar binnen was geloodst door mensen die de garage verlaatten via de voetgangersuitgang. Afijn, diezelfde pas wilde hij ook gebruiken voor het openen van de slagboom, wat verrassend genoeg niet werkte. Dus ging hij maar weer bellen met de meldkamer. Intussen sliep Mylan gelukkig al, in tegenstelling tot Daniel. Hij werd met de minuut onrustiger, omdat hij niet kon slapen. Dus zat er uiteindelijk niets anders op dan even met hem op de arm door de garage te lopen.

[22.28] Het had lang genoeg geduurd. Na ruim een uur gestoeid te hebben met de meldkamer en daarna de surveillant wilden we nu toch echt wel naar huis. De surveillant had inmiddels ook al alle hoeken en gaten van de garage gezien op zoek naar een technische ruimte. Uiteindelijk kwam het hoge woord eruit en werd de slagboom alsnog op afstand geopend door het verpleeghuis dat zich boven de garage bevond. We waren vrij.

Vertrek naar huis

Eindelijk konden we onze reis naar Arnhem beginnen en kon dus ook Daniel lekker slapen. Tegen twaalven waren we aangekomen, wat toch eigenlijk een uur eerder had moeten zijn. Voortaan maar iets meer onderzoek doen naar goede parkeerplaatsen in Haarlem, want in de Ridderstraat zullen ze onze auto niet meer tegenkomen!

Om te vieren dat ze alweer 5 jaar bestonden, zijn de mensen van iBood al enkele weken bezig met het weggeven van prijzen. Zo gaven ze bijna dagelijks een paar Mystery Boxen weg, waar allemaal leuke goodies in zitten, en telkens viste ik ernaast. Totdat gisteren de grandprize, een Panasonic Full HD TV, werd verloot onder alle volgers op Twitter en fans op Facebook. Dit werd bekend gemaakt met de volgende tweet:

Wat volgde was een paar minuten van ongeloof, daarna euforie, een hoop geschreeuw door het gebouw en een hele berg aan mentions op Twitter. Deze waren gelukkig bijna allemaal wel erg positief. Eerder op de dag werden alle volgers al lekker gemaakt met een foto van de doos, waarop ik reageerde met “Ik moet alvast ruimte maken denk ik..“. Blijkbaar was het dus echt nodig, want deze doos staat binnenkort bij mij thuis. Hier ga ik binnenkort maar eens lekker Rock Band 3 op spelen denk ik… :P

Vlak daarna werd ik gebeld door iBood om de verdere gang van zaken te bespreken. Ze komen namelijk persoonlijk de TV brengen en maken daar ook nog een filmpje van om die vervolgens op YouTube te zetten. Maar tegen die tijd kun je hier alweer een nieuwe blogpost verwachten… ;)

1 oktober 2009 was de dag dat ik hier als werknemer binnenstapte. Er ging een wereld voor me open. Ik wist al een beetje van SEO, maar de echte kneepjes van het vak werden mij geleerd door mijn waarde collegae. En nu, een jaar later, blijft het vak me nog steeds met de dag meer boeien.

Gelukkig is het werk niet het enige wat me bevalt bij Onetomarket. De informele sfeer onder de mensen hier is iets waar ik liever niet zonder werk. Dit merkte ik al bij eerdere werkgevers (Orange, BliXem) en ook bij Onetomarket is dat gelukkig het geval. Om ook aan de buitenwereld te laten zien hoe de sfeer hier is, zijn er onlangs ook nieuwe foto’s gemaakt van alle medewerkers, waarvoor iedereen een voorwerp meenam die hem/haar het beste beschrijft. Voor mij was de keuze al snel duidelijk:

Op de komende jaren die ik waarschijnlijk met plezier bij Onetomarket door zal gaan brengen!

Na een bevalling van ruim 10,5 uur kwam onze Daniel op de wereld en we zijn al helemaal in de wolken. Ons kereltje is kerngezond:

• Naam: Daniel Levi
• Tijdstip geboorte: 14.35
• Gewicht: 3730 gram
• Lengte: 52 cm

De bevalling

Het balletje kwam aan het rollen om 4 uur ‘s nachts. Ik lag zelf nog lekker op één oor en kreeg het te horen nadat om half 7 mijn wekker ging. Toen was het natuurlijk snel alle spullen pakken, oma bellen voor het oppassen van Mylan en onderweg naar Ziekenhuis Rijnstate. Daar kwamen we om kwart over 8 aan en was het afwachten hoe de bevalling verder vorderde.

Langzaam maar zeker kwam de bevalling verder op gang en begonnen om kwart voor twee de heftige persweeën. Toen was het binnen een uur gebeurd en kwam onze kleine kerel ter wereld.

En nu?

Moeder en zoon slapen vannacht nog in het ziekenhuis en zullen morgenmiddag naar huis komen. Zelf zal ik nog een paar taken bij Onetomarket afronden en overdragen zodat ik twee weken vrij kan nemen. Deze twee weken kunnen we ons dan lekker richten op onze nieuwe aanwinst en natuurlijk zijn grote broer.

Wanneer we zover zijn om bezoek te kunnen ontvangen, zullen we het direct laten weten. Tot die tijd kan je een berichtje achterlaten met daarin eventueel de wens dat je een keertje op bezoek wilt komen. Hier is alvast een preview:

Stiekem hoopten we al vanaf drie weken geleden dat het zou gaan gebeuren. We zijn er namelijk al lang klaar voor. Maar goed, onze kleine indo laat toch weer duidelijk zien wat jam karet betekent. Hopelijk trekt die trend niet door in zijn volwassen leven… :)

In de afgelopen maanden hebben zijn we regelmatig bij de gynaecoloog geweest voor een controle van ons kereltje. Gelukkig was het elke keer weer positief en kunnen we ons klaar gaan maken voor de kerngezonde jongen. We zijn er dan ook helemaal klaar voor!

Poll @ work

Hier bij Onetomarket zijn ze ook erg met de zwangerschap bezig. Zo hebben ze een poll gelanceerd waarbij iedereen moet raden wanneer de geboorte plaatsvindt, wat de lengte en het gewicht gaat worden, maar ook vooral hoe de baby gaat heten. Natuurlijk is de keuze te groot om een redelijke kans te maken, dus heb ik ze een paar hints gegeven. En weet je wat? De naam is nog geraden ook! Ze weten echter nog steeds niet welke het nou precies gaat worden, hoewel er een paar zijn die het denken te “weten”…

De laatste weken

De laatste weken begint Natalie het toch wel echt te merken. Pijn in de rug, pijn in de benen en krampen in de buik maken de zwangerschap er niet makkelijker op. Als het aan haar ligt begint de bevalling dus liever vandaag dan morgen. Ik geef haar geen ongelijk hoor, laat de baby maar komen!

Er waren helaas geen bekenden die ze wilden overnemen, dus was ik genoodzaakt het iets agressiever aan te pakken. Dat deed ik door een advertentie op Marktplaats te zetten, waarin ik de vogels gratis aanbood. Dat hielp, want binnen 24 uur had ik 9 reacties per email en werd ik in totaal door 5 verschillende nummers gebeld.

Omdat we ze niet meteen aan de eerste de beste weg wilden geven, hebben we eerst goed gelet op de manier van reageren. Ruim 80% kwam erg onpersoonlijk over en leken alleen maar te reageren omdat het gratis was. We hebben er twee tussenuit gepikt die we wat vragen wilden stellen en uiteindelijk zijn we zover dat één van die twee, die ook nog eens in dezelfde wijk woont, de vogels morgen komt ophalen.

In de eerste instantie leek het allemaal een beetje snel te gaan, maar hoe langer we eraan gewend waren, hoe meer we tot de conclusie kwamen dat het toch echt de beste keuze was. Voor ons, maar ook voor Peach en Mus. We zullen hun geschreeuw, rotzooi en uitwerpselen verspreid door de kamer niet gaan missen. Hun gezelligheid wel…

[UPDATE] Ze zijn verhuisd!

Gisteren is het dan toch echt gebeurd, ze zijn verhuisd. Ze werden opgehaald met een naar mijn mening inventieve steekkar: een omgebouwde wandelwagen. Peach & Mus wisten niet wat ze overkwamen, maar kwamen gelukkig wel heelhuids aan. Naar wat we hoorden voelden ze zich al snel aardig thuis. Over een paar weken gaan we ze een bezoekje brengen en hopelijk hebben ze het daar dan erg naar hun zin!

Graag wil ik jullie even op de hoogte brengen van wat er allemaal is gebeurd de afgelopen maanden. Dat is natuurlijk meer dan een paar series kijken en gamen. Daarnaast neem ik ook graag even een kijkje in de nabije toekomst.

Vakantie in Duinrell (featuring Karolina)

Eind juni/begin juli zijn we met het gezin lekker een midweekje naar Duinrell gegaan, om daar eens lekker lol te gaan beleven en deze keer was Karolina ook van de partij! Ze was via Pax Kinderhulp weer drie weken in Nederland om de dagelijkse Poolse sleur te ontkomen. En ze had het getroffen, want ze kon dus lekker mee naar Duinrell!

Daar hebben vooral de twee kinderen de tijd van hun leven gehad. Mylan kreeg maar geen genoeg van de Splash, terwijl Karolina het liefst 10 keer achter elkaar in de kikkerachtbaan ging. Daarnaast was natuurlijk ook het Tikibad een grote hit bij de twee. De grote glijbaan was natuurlijk hartstikke spannend voor Mylan en hij kon er dan ook geen genoeg van krijgen. Zelf was ik er minder weg van, omdat ik hem elke keer al die trappen op kon tillen… Zelfde verhaal bij een donkere glijbaan met bootjes, die ook elke keer naar boven getild moest worden. Daar was Karolina dan weer erg fan van.

Al met al veel lol gehad dus. De kinderen hebben de tijd van hun leven gehad en wij zijn alles behalve uitgerust. Gelukkig had ik de twee weken erna, de tijd dat Karolina nog bij ons bleef, 50% van de tijd verlof opgenomen. Zo konden we nog rustig even naar de Efteling en thuis rustig SNES spelen en uitrusten. Het waren drie weken hectiek, lol, SNES, McDonald’s/friet, ijslollies en gezelligheid.

Hoewel het geen makkelijke beslissing is geweest, is voor zowel ons als voor de twee dwergpapegaaitjes beter dat we een nieuwe verblijfplaats voor ze zoeken. Het zijn namelijk dieren die veel aandacht nodig hebben. Met de huidige drukte en de drukte die nog moet komen is het iets wat ze van ons niet veel zullen krijgen.

Het zijn twee nieuwsgierige vogels die het liefst de hele dag los door de kamer vliegen. Door de drukte lukt het ons maar om ze één keer per week dit genot te geven. Wanneer het zover is, is het wel altijd heel leuk. Ze komen lekker bij je op de schouder zitten en kijken aandachtig mee met wat je ook doet. Tevens zijn ze ook dol op een douche onder de kraan:

Interesse?

Goed, we zijn dus op zoek naar een nieuw thuis voor Peach en Mus en deze post schrijf ik niet zomaar. Wanneer je dit leest zou ik graag willen dat je eens goed bij jezelf nagaat of je interesse hebt om de vogels over te nemen of dat je misschien iemand kent die het erg leuk zou vinden. Voordat je ja of nee zegt is het slim om onder andere te denken aan de volgende punten:

• Idealiter gaan de vogels elke dag (of eens per twee dagen) een uurtje uit de kooi
• Eens per twee weken dienen ze een schone kooi te krijgen
• Ze laten poep in de kamer achter

Zo krijg je er wel zin in, hè? Ik besef dat het negatieve punten zijn waar je rekening mee zult moeten houden, maar beter van tevoren gewaarschuwd dan er later spijt van te krijgen, toch? Tenslotte krijg je er heel veel voor terug. Peach en Mus zijn namelijk echter gezelschapsbeesten en zitten het liefst gewoon lekker bij je op de schouder. Wanneer ze in de kooi zitten, kruipen ze vaak lekker tegen elkaar aan.

Foto’s

Liever een bekende

De reden dat ik dit op NollBroek zet is het feit dat ik het liefste heb dat de vogels naar iemand in mijn kenniskring gaan (inclusief vrienden van vrienden). Op deze manier weten we zeker dat ze goed terecht komen en hoeven we ons niet zorgen te maken over een eventuele slechte verzorging. Bedenk daarom goed of je iemand kent of dat je misschien zelf wel de vogels over wilt nemen.

Wanneer je interesse hebt, hoor ik het natuurlijk graag. Je kunt reageren op deze post, maar je kunt ook contact opnemen op jordy.noll@gmail.com of bellen op 0628024865. We hopen ze binnen enkele weken een nieuw thuis te geven!

In deze reclame krijgen verschillende bekende voetballers tijdens de wedstrijd flashforwards van wat de volgende actie voor impact kan hebben op hun leven. De clip eindigt dan ook stijlvol met: “Nike: write the future!”.