Mijn nieuwe uitdaging: Wehkamp.nl

november 1st, 2012 | Door Jordy in Werk

Ik weet dat het alweer bijna een jaar geleden is geweest dat ik een berichtje heb geplaatst op NollBroek.nl. Het feit dat ik dus nu de tijd neem om een nieuw bericht te schrijven, zou betekenen dat ik weer echt wat leuks te melden heb. En dat is gelukkig ook zo. Vandaag ga ik namelijk beginnen aan een nieuwe uitdaging: werken als SEO specialist bij Wehkamp.nl!

Waarom weg?

Na ruim drie jaar gewerkt te hebben bij Onetomarket, was het voor mij tijd om de opgedane kennis en ervaring bij elkaar te rapen en toe te passen bij een nieuwe werkgever. Nadat eerder dit jaar mijn manager en mentor Sander vertrok bij Onetomarket, nu werkzaam als freelance SEO consultant, ben ik aan het nadenken gegaan. De vraag was of ik mijn ervaring wilde uitbreiden als manager van de SEO afdeling, of op zoek zou gaan naar een grotere uitdaging op het gebied van SEO. Na enkele maanden manager te zijn geweest, bleek daar niet mijn ambitie te liggen en heb ik in korte tijd deze gevonden bij Wehkamp.

Mijn tijd bij OTM

Drie jaar is lang. Sterker nog: langer heb ik het nog niet volgehouden bij een werkgever. Nu is mijn arbeidsverleden nu ook weer niet heel divers, noch indrukwekkend, maar mijn tijd bij OTM heeft me toch wel veel gedaan. Zowel op professioneel vlak als op persoonlijk vlak. Natuurlijk heb ik enorm veel geleerd en ervaring opgedaan. Als junior SEO consultant binnenkomen en drie jaar later als enige SEO bij Wehkamp mogen beginnen gebeurt natuurlijk niet zomaar. Het zijn de collegae en de klanten waar ik het aan te danken heb. Ik denk hierbij voornamelijk aan de mensen uit het SEO team van toen ik begon: Erik-Jan, Nina, Sander, Martijn en Martin. Jongens, bedankt! Vooral Sander, met wie ik drie jaar nauw van heb geleerd en mee samen heb gewerkt.

Naast de werkzaamheden is natuurlijk ook de werksfeer belangrijk. En die zat bij OTM ook altijd wel goed. Ik heb met leuke en inspirerende mensen samen mogen werken. In de drie jaar heb ik veel mensen zien komen en gaan. Dit leidde echter wel weer tot hele gezellige etentjes. :) Maar ook mijlpalen, als twee keer een Run for Charity en de verschillende bijzonder uitjes, had ik voor geen goud willen missen. Kortom, ik ben heel dankbaar voor mijn tijd bij Onetomarket!

Next step: Wehkamp.nl

Maar goed, Onetomarket is dus verleden tijd. Wat ga ik nu bij Wehkamp doen? Nou, eigenlijk precies hetzelfde: SEO! Het grote verschil is dat ik nu een enorme kluif heb aan één website, waar ik me volledig op kan storten. En gezien de breedte van de website, en de steeds groter worden online concurrentie, is mijn werk nooit klaar! :)

Ik ben echt superenthousiast en ga de mensen hier eens laten zien van wat voor hout ik gesneden ben! Ik bedank nog een laatste keer al mijn oud-collegae en ga me volledig storten op deze nieuwe uitdaging!

1 reactie »

Bootcamp baby!

december 3rd, 2011 | Door Jordy in Werk

BootcampBloggen met pijn, dat is wat ik nu doe. Niet geestelijke pijn, maar puur lichamelijk. Gisteren was namelijk de OTM Bootcamp als training voor de Run for Charity 2011.

Eerst even wat achtergrondinformatie. Vorig jaar hebben de werknemers van Onetomarket een estafette loop gedaan naar het Serious Request glazen huis in Eindhoven. Hiermee hebben wij ons laten sponsoren en de opbrengsten symbolisch naar Eindhoven gebracht. Dit jaar staat het glazen huis in Leiden en ook dit jaar zullen we de loop gaan doen naar het glazen huis. Trainen dus!

Bootcamp

Als voorbereiding voor de loop heeft Onetomarket een bootcamp georganiseerd. In mijn gedachte samen met z’n allen een uurtje hardlopen door het bos en that’s it, but boy I was wrong!

Er waren gewoon twee trainers ingehuurd (Arnhem Bootcamp) en die lieten ons er niet makkelijk van af met een uurtje hardlopen. Daar begon het echter wel mee. We werden opgehaald bij het WTC in Arnhem, waar OTM gevestigd is, en gingen toen rustig hardlopen naar Park Sonsbeek. We kregen flegele reflecterende hesjes met daarop Arnhem Bootcamp!. In het begin riep nog iets van “Ik wist niet dat we zo voor lul gingen lopen!”, maar tien minuten later was dat wel mijn laatste zorg!

Daar aangekomen werd ons uitgelegd wat de bedoeling was en gingen we verder hardlopen het bos in. En toen begon de ellende. Vanuit squat houding explosief de heuvel oprennen en terug, vanuit squat houding de trap in de steile tuin (zie foto) omhoog klimmen, als een gorilla de heuvel oprennen (wat mij scary genoeg erg goed afging) en nog veel meer zware dingen. Daarnaast waren er ook wat leuke teambuilding oefeningen zoals bokspringen, elkaar wegduwen en -trekken en elkaar (proberen te) slaan. Dit allemaal een uur lang met maximaal een minuut rust tussen de bedrijven door.

Steile tuin in Park Sonsbeek

ZWARTE PIET!!

Voordat we begonnen werd ons nog iets “leuks” uitgelegd. Namelijk de zwarte piet. Gedurende de training zou één van de twee trainers ZWARTE PIET! roepen, dan moest iedereen naar hem toe rennen en op de grond gaan liggen. Degene die als laatste aankwam was de zwarte piet en moest aan het eind van de training een extra oefening doen die verzonnen werd door de rest.

Dit gebeurde uiteindelijk vier keer, en hoewel ik geen enkele keer de laatste was, was ik tóch een keer de zwarte piet. Dit omdat René (bedankt he) al een keer zwarte piet was en het geen tweede keer kon zijn. Andere pieten waren Job en Elles. De opdrachten vielen wel mee gelukkig (slalommen om drie paaltjes en vervolgens eroverheen bokspringen en dat nog een keer).

[Foto's zijn onderweg en worden toegevoegd zodra ik ze heb!]

Laat de pijn niet voor niets zijn!

Afijn, flinke pijn dus. Maar hopelijk is het allemaal niet voor niets. Lopen naar het glazen huis in Leiden doen we natuurlijk niet voor niets. Serious Request 2011 staat in het teken van moeders in oorlogsgebieden en daar willen wij (Onetomarket) natuurlijk ons steentje aan bijdragen. Laat ook mijn pijn dus niet voor niets zijn door ons te steunen in onze queeste. Vorig jaar haalden we samen 6500 euro op en daar willen we graag overheen.

Wil je de moeders in oorlogsgebieden een beetje helpen door onze actie te steunen? Doneer dan nu op Run for Charity door op onderstaande knop te klikken:
Doneer nu!

Geen reacties »

Het leed dat parkeren in Haarlem heet

januari 30th, 2011 | Door Jordy in Zomaar

Het is alweer een poos geleden dat ik de tijd heb genomen om een blogpost te schrijven, maar na een ervaring van gisteren begonnen mijn vingers nu eenmaal te tintelen om frustraties met de rest van de wereld te delen.

Het begon met een feestje naar aanleiding van het alweer 30 jaar oud worden van mijn zus (gefeliciteerd btw!). Wonende in Haarlem wilde ze dit met familie en vrienden vieren in een zaaltje, wat de Kleine Gouverneur werd. Omdat er al het een en ander was gebeurd met parkeergarages in Haarlem, werden we door haar verwezen naar een relatief onbekende kleine garage dichtbij de binnenstad. En daar begon de ellende.

Aankomst bij de garage

Aankomende bij de Ridderstraat 32, waar de parkeergarage zich bevond, was het al meteen zoeken naar de ingang. Deze bleek zich om het hoekje in een doodlopend straatje te bevinden, wat niet was aangegeven. Afijn, kan gebeuren. Betaling was alleen mogelijk met de chipknip (wie verzint dat in hemelsnaam?!), dus de beheerder zal wel uit Nijmegen komen. Goed, daar waren we op voorbereid, dus reden we met een volgeladen chipknip de garage binnen.

Voor ons reed een andere auto naar binnen (bleek later een broer van m’n zwager te zijn), maar hij had problemen met het openen van de slagboom. Dit moest gebeuren door de chipknip in te voeren, maar de pas werd niet geaccepteerd. Na drie verschillende passen geprobeerd te hebben, kwamen we tot de conclusie dat het niet aan ons lag en belde hij de meldkamer. Na twee belletjes en ruim 20 minuten gewacht te hebben werd uiteindelijk de boom op afstand geopend en konden we naar binnen. Het bleek om een storing te gaan in de systemen.

We vroegen ons wel af hoe we dat gingen doen met de betaling, omdat de chipknip werd gebruikt om de tijd bij te houden. Maar goed, dat was latere zorg. We waren intussen al ruim een half uur te laat dus gingen snel naar het feest, niet wetende wat ons later die avond te wachten stond.

Haarlem by night

Ontsnapping uit de parkeergarage

Na een zeer geslaagd feest vertrokken we na een uur of negen weer naar de parkeergarage. We hadden intussen al gehoord van de broer van mijn zwager, die al een uur eerder was vertrokken, dat de parkeergarage verlaten niet erg soepel verliep. We waren dus al een beetje voorbereid op een stroeve afhandeling.

[21.25] Aankomende bij de garage ging het naar verwachting al snel mis. We hadden immers niet “ingecheckt” met onze chipknip, dus werd de kaart niet herkend. Na een belletje met de meldkamer en uitleg dat het met de storing van die middag te maken had, werd ons toegezegd dat de slagboom werd geopend. Hoopvol reed ik alvast naar de slagboom, maar er gebeurde niets.

[21.32] Lang genoeg gewacht, dus wederom gebeld. We kregen iemand anders aan de lijn die maar weinig begrip toonde. Hij gaf aan dat er iemand onderweg was, maar kon niet zeggen hoe lang het ging duren. “Dus moeten we maar wachten” vroeg ik, waarop er als enige antwoord kwam: “Tenzij u een andere oplossing heeft?”… … grr…

[22.04] Ruim een half uur later nog steeds geen beweging in de slagboom, noch iemand die ons komt helpen. Dus dan maar weer bellen. Nu kregen we een verbaasde reactie, omdat “de surveillant al na 20 minuten er had moeten zijn”. Er werd meteen weer contact gezocht met de surveillant.

[22.10] Surveillant komt eindelijk aankakken. Bleek dat hij niet naar binnen kon met zijn pas en per toeval naar binnen was geloodst door mensen die de garage verlaatten via de voetgangersuitgang. Afijn, diezelfde pas wilde hij ook gebruiken voor het openen van de slagboom, wat verrassend genoeg niet werkte. Dus ging hij maar weer bellen met de meldkamer. Intussen sliep Mylan gelukkig al, in tegenstelling tot Daniel. Hij werd met de minuut onrustiger, omdat hij niet kon slapen. Dus zat er uiteindelijk niets anders op dan even met hem op de arm door de garage te lopen.

[22.28] Het had lang genoeg geduurd. Na ruim een uur gestoeid te hebben met de meldkamer en daarna de surveillant wilden we nu toch echt wel naar huis. De surveillant had inmiddels ook al alle hoeken en gaten van de garage gezien op zoek naar een technische ruimte. Uiteindelijk kwam het hoge woord eruit en werd de slagboom alsnog op afstand geopend door het verpleeghuis dat zich boven de garage bevond. We waren vrij.

Vertrek naar huis

Eindelijk konden we onze reis naar postcode Arnhem beginnen en kon dus ook Daniel lekker slapen. Tegen twaalven waren we aangekomen, wat toch eigenlijk een uur eerder had moeten zijn. Voortaan maar iets meer onderzoek doen naar goede parkeerplaatsen in Haarlem, want in de Ridderstraat zullen ze onze auto niet meer tegenkomen!

2 reacties »

Nieuwe TV gewonnen! Thanx @iBood!

oktober 5th, 2010 | Door Jordy in Zomaar

iBood logoGisteren was een dag als alle anderen. Een maandag @ work, lekker aan het werk. Totdat er aan het eind van de dag door iBood een winnaar werd getrokken voor de Panasonic TV die werd verloot. Driemaal raden wie dat was…

Om te vieren dat ze alweer 5 jaar bestonden, zijn de mensen van iBood al enkele weken bezig met het weggeven van prijzen. Zo gaven ze bijna dagelijks een paar Mystery Boxen weg, waar allemaal leuke goodies in zitten, en telkens viste ik ernaast. Totdat gisteren de grandprize, een Panasonic Full HD TV, werd verloot onder alle volgers op Twitter en fans op Facebook. Dit werd bekend gemaakt met de volgende tweet:

Wat volgde was een paar minuten van ongeloof, daarna euforie, een hoop geschreeuw door het gebouw en een hele berg aan mentions op Twitter. Deze waren gelukkig bijna allemaal wel erg positief. Eerder op de dag werden alle volgers al lekker gemaakt met een foto van de doos, waarop ik reageerde met “Ik moet alvast ruimte maken denk ik..“. Blijkbaar was het dus echt nodig, want deze doos staat binnenkort bij mij thuis. Hier ga ik binnenkort maar eens lekker Rock Band 3 op spelen denk ik… :P

ibood TV

Vlak daarna werd ik gebeld door iBood om de verdere gang van zaken te bespreken. Ze komen namelijk persoonlijk de TV brengen en maken daar ook nog een filmpje van om die vervolgens op YouTube te zetten. Maar tegen die tijd kun je hier alweer een nieuwe blogpost verwachten… ;)

8 reacties »

[Uitgespeeld] LittleBigPlanet (PSP)

oktober 4th, 2010 | Door Jordy in Games

LittleBigPlanetÉén van dé grote hits van 2009 voor de PlayStation 3 was toch wel LittleBigPlanet. Eind dit jaar komt hiervan een tweede deel uit, maar voordat het zover is heb ik me eerst even vermaakt met LittleBigPlanet voor op de PSP.

Voor degenen die niet zo bekend zijn met LittleBigPlanet, even een korte introductie. In LittleBigPlanet speel je als Sackperson, namelijk een Sackboy of Sackgirl. Hiermee dien je levels uit te spelen in 2,5D, wat wil zeggen dat het speel als een 2D platform spel (als Mario), maar dat er wel verschil is in dieptes. Gaandeweg verzamel je al rennend/vallend/springend/hangend/glijdend/vliegend prijsbubbels waar voorwerpen in zitten die je kan gebruiken voor het aanpassen van je personage of het bouwen van je eigen levels.

Het bijzondere van LittleBigPlanet is de creativiteit waarmee de levels gebouwd zijn. Natuurlijk is een simpele platform game niet echt bijzonder, maar de makers van LBP maken er altijd weer iets vrolijks/grappigs/creatiefs van. Hierdoor wordt elk level weer een compleet nieuwe en frisse ervaring. Daarnaast speelt ook een realistische zwaartekracht een grote rol. Vrijwel alles wat er beweegt, valt of hangt is logisch en is gebonden aan zwaartekrachtsregels. Hier is bij elk level weer erg goed gebruik van gemaakt.

LittleBigPlanet screenshot

In vergelijking met de PS3-versie van LittleBigPlanet, zijn er natuurlijk al snel een paar verschillen te merken. Zo zijn de graphics een stuk minder gedetailleerd, maar nog steeds wel erg mooi voor een PSP-game. Daarnaast heb je in plaats van drie diepteniveau’s nu slechts twee, wat de gameplay van de PSP-versie alleen maar ten goede komt. Voor de rest komt het allemaal akelig in de buurt van de ervaring die je op de PS3 krijgt, wat ik persoonlijk erg knap gedaan vindt.

Waar in LittleBigPlanet erg op gefocust wordt is het feit dat je zelf je eigen levels kan maken. Dit is leuk als je zelf ook creatief bent en er de tijd voor wilt nemen, want je kan echt je creatieve geest de vrije loop laten. Echter is het nadeel hiervan dat er daardoor vrij weinig levels in het spel zelf zitten. Als je er een aantal uurtjes achter gaat zitten (ik schat een uur of 5) heb je ze allemaal wel uitgespeeld. Je kan echter wel online gaan en levels spelen die door anderen zijn gemaakt, maar dit heb ik zelf niet uitgeprobeerd en kan dus niet vertellen hoe het met het aanbod en de kwaliteit staat.

LittleBigPlanet screenshot

Al met al vind ik LittleBigPlanet voor de PSP erg geslaagd in het vertalen van de PS3-ervaring naar handheldformaat. Het creatieve design van de levels is nog steeds ongeëvenaard en de sfeervolle muziek laat je helemaal verdrinken in de enorme dosis vrolijkheid die het spel bezit. Iets meer levels hadden er wel in gemogen, maar dat mag de pret niet drukken. Vooral als je zelf lekker aan de gang wilt gaan met het bouwen van levels, maar dat is voor mij helaas niet weggelegd.

Geen reacties »
Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes